Archiwum kategorii: GIS

Epidemia odry – Pytania do Jarosława Pinkasa

Jaka będzie odpowiedź?

Czy w ogóle jakaś będzie?…

Kto chce sprawdzić osobiście? 🙂

=============

inspektorat@gis.gov.pl
jaroslaw.pinkas@cmkp.edu.pl

Szanowny Panie Główny Inspektorze Sanitarny i Konsultancie Krajowy w dziedzinie zdrowia publicznego,

Mając nadzieję, że Pana zapał do edukowania społeczeństwa w tematyce bezpieczeństwa szczepień ochronnych, zadeklarowany przez Pana w Sejmie RP w dniu 3 października 2018, płonie nadal silnym ogniem, pozwolę sobie Pana Inspektora poprosić o udzielenie mi odpowiedzi na nurtujące mnie od dawna pytania:

Czy bezpieczeństwu epidemiologicznemu Polski zagrażają wyłącznie nieszczepione dzieci, czy wszystkie osoby nieodporne, przebywające na terytorium RP?

Pytam o to, ponieważ według mojej wiedzy nikt w Polsce (nawet NIZP-PZH!) nie wie, jaki odsetek obecnie żyjących Polaków, to osoby nieodporne na zachorowanie na przykład na odrę. A przecież szczepienie przeciw odrze wprowadzono dopiero od roku 1975 i aż do roku 1991 szczepiono dzieci tylko jedną dawką szczepionki. Takich osób, zaszczepionych jedną dawką jest dziś w Polsce kilka milionów, prawda?

Ile dokładnie? Zna Pan tę liczbę?

Z kolei Polacy starsi, niż urodzeni w roku 1975, to dziś około 17 milionów osób.

A więc kolejne pytanie: czy każdy Polak urodzony przed rokiem 1975 chorował na odrę?

I kolejne: jaka była szacunkowa skuteczność szczepień przeciw odrze, jedną dawką, w latach 1975-1990? Proszę ją wyrazić w postaci procentowej?

Nie dopuszczam takiej myśli, że Krajowy Konsultant w dziedzinie zdrowia publicznego takiej wiedzy nie posiada.

Pytanie piąte: DLACZEGO w roku 1991 wprowadzono do obowiązkowego kalendarza szczepień drugą dawkę szczepienia przeciw odrze dla dzieci 6-letnich?

Pytanie szóste – jaka jest szacunkowa skuteczność (wyrażona w procentach) pierwszej dawki szczepienia MMR dla odry?

Skoro pierwszą dawkę dzieci otrzymują w 13-tym miesiącu, a drugą w wieku 10 lat, to o ile dobrze rozumiem w Polsce jest obecnie całkiem sporo dzieci, które są zaszczepione tylko jedną dawką szczepienia MMR.

Czy jest Pan w stanie podać liczbę tych dzieci (z dokładnością do 100tys.) na dzień 30 września 2018?

Nie dopuszczam takiej myśli, że Krajowy Konsultant w dziedzinie zdrowia publicznego takiej wiedzy nie posiada.

Uprzejmie więc proszę o udzielenie mi – w ramach „edukacji szczepionkowej” naszego społeczeństwa – odpowiedzi na powyższe pytania.

Jak Pan widzi, niniejsze pismo nie jest wnioskiem o informację publiczną, więc z punktu widzenia prawa może Pan pozostawić je bez odpowiedzi – bez żadnych konsekwencji.

Brak odpowiedzi to przecież też jakaś odpowiedź.

Mam jednak nadzieję, że Pana odpowiedzią nie będzie brak odpowiedzi, który byłby przyznaniem, że jako Główny Inspektor Sanitarny i Krajowy Konsultant w dziedzinie zdrowia publicznego zwyczajnie nie posiada Pan takiej wiedzy, aby kompetentnie udzielić odpowiedzi na pytania „zwykłego rodzica” bez wykształcenia medycznego.

Serdecznie pozdrawiam i łączę wyrazy szacunku,
……………………………..

Pytania o bezpieczeństwo szczepień do Jarosława Pinkasa

Pan Pinkas rozbudził nadzieje wielu rodziców, którzy obawiają się powikłań poszczepiennych. W swoim wystąpieniu w Sejmie w dniu 3 października Pan Pinkas (Główny Inspektor Sanitarny oraz Konsultant Krajowy w dziedzinie zdrowia publicznego) powiedział:

„Popełniliśmy dramatyczny błąd błędu komunikacyjnego”

oraz

„Największym błędem Głównej Inspekcji Sanitarnej przez ostatnie lata było to, że zaprzestaliśmy komunikowania się poprzez naukę. To się zmieni.”

oraz

„Proszę zadawać nam pytania”

Więc zadajmy Panu GIS-owi pytania o bezpieczeństwo szczepień.

Sprawdźmy czy faktycznie „to się zmieni” i czy prośba o zadawanie pytań była rzeczywiście szczera.

***

inspektorat@gis.gov.pl
jaroslaw.pinkas@cmkp.edu.pl

Szanowny Panie Główny Inspektorze Sanitarny.

W nawiązaniu do Pana prośby o zadawanie Panu pytań wygłoszonej publicznie w Pana wystąpieniu w Sejmie w dniu 3 października 2018 roku, niniejszym przesyłam Panu niestety aż kilkadziesiąt pytań dotyczących bezpieczeństwa szczepień. Ufam, że udzielenie mi przez Pana odpowiedzi na KAŻDE z tych pytań pomoże mi rozwiać wszelkie wątpliwości oraz obawy przed poddaniem mojego dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Przepraszam, że tych pytań jest tak dużo, ale przecież zagadnienie bezpieczeństwa szczepień jest bardzo skomplikowane i wielowątkowe.

Uprzejmie więc proszę o odpowiedzi na następujące pytania:

Które szczepionki dopuszczone do obrotu w Polsce zostały przebadane pod kątem ich wpływu na ryzyko wystąpienia choroby nowotworowej, metabolicznej, neurologicznej, immunologicznej lub psychicznej? Proszę wskazać nazwy tych szczepionek.

Jeśli za związane czasowo ze szczepieniem uznaje się zaburzenia stanu zdrowia, które wystąpiły w okresie do 4 tygodni po podaniu szczepionki, to ile dzieci w Polsce rocznie umiera do 4 tygodni od szczepienia, a ile jest hospitalizowanych do 4 tygodni od podania szczepionki, jakie są przyczyny tych zgonów i hospitalizacji oraz jak często z podobnych przyczyn w podobnym wieku umierają dzieci nieszczepione?

Jaki jest cel publikowania przez NIZP-PZH statystyk niepożądanych odczynów poszczepiennych, jeśli raporty PZH zawierają wyłącznie te niepożądane odczyny poszczepienne, które „dostąpiły zaszczytu” zgłoszenia ich przez lekarza?

Ile dzieci umiera w Polsce rocznie na SIDS w czasie do 4 tygodni od zabiegu szczepienia, jeśli generalnie co roku na SIDS w Polsce umiera około 41 dzieci w wieku 0-1 lat?

Czy dzieci w Polsce są z roku na rok coraz zdrowsze? Jeśli nie, to z jakich przyczyn, a jeśli tak, to na podstawie jakich danych można to stwierdzić?

Czy Polacy są z roku na rok coraz zdrowsi? Jeśli nie, to z jakich przyczyn, a jeśli tak, to na podstawie jakich danych można to stwierdzić?

Czy za kilkadziesiąt lat, przyjmując wyszczepialność populacji na oczekiwanym i zadowalającym poziomie, będzie zachodził efekt całkowitego uzależnienia populacji od szczepionek na skutek zaniku odporności naturalnej?

Dlaczego polska populacja dzieci nieszczepionych, skoro już ich rodzice, z obawy przed powikłaniami poszczepiennymi, zdecydowali się nie zezwolić na poddawanie ich „szczepieniom ochronnym”, nie jest wykorzystywana jako grupa kontrolna w badaniach porównawczych ogólnej kondycji zdrowotnej dzieci szczepionych zgodnie z PSO oraz dzieci nieszczepionych?

Do jakich zjawisk epidemicznych mogłoby doprowadzić nagłe i wieloletnie (np. z przyczyn politycznych) pozbawienie Polski dostępu do szczepionek wykorzystywanych w Programie Szczepień Ochronnych jeśli szczepionki te nie posiadałyby żadnych zamienników i byłyby produkowane wyłącznie poza granicami Polski?

Czy badania bezpieczeństwa szczepionki przed jej wprowadzeniem do obrotu są w stanie wykryć potencjalny uboczny efekt chorobotwórczy szczepionki (np. kancerogenność), który mógłby wystąpić u osób szczepionych wiele lat po szczepieniu?

Czy w ujęciu statystycznym zanik odruchu ssania u noworodków dotyka dokładnie w takim samym stopniu dzieci szczepione w pierwszych dobach życia (BCG i WZW B) jak i dzieci nieszczepione?

Jak, w ujęciu statystycznym, kształtuje się zachorowalność na choroby przewlekłe dzieci szczepionych i nieszczepionych z podziałem na każdą z jednostek chorobowych?

Czy u osoby, która jako dziecko nie chorowała na odrę/świnkę/różyczkę, bo była szczepiona zgodnie z kalendarzem szczepień dwiema dawkami szczepionki MMR (druga dawka w 10 roku życia) i nie otrzymywała już więcej kolejnych dawek przypominających, ryzyko zachorowania na odrę/świnkę/różyczkę na przykład w wieku 30 lub 40 lat będzie wyższe, czy niższe, niż ryzyko zachorowania u osoby, która jako dziecko była chora na te „choroby zakaźne wieku dziecięcego”?

Czy świnkę, odrę lub różyczkę lepiej (bezpieczniej) jest przechorować w dzieciństwie, czy jako osoba dorosła np. w wieku 30-40 lat?

Jaki odsetek Polaków to obecnie osoby nieodporne na zachorowanie na odrę, jeśli szczepienie przeciw odrze wprowadzono dopiero w roku 1975, a dwie dawki szczepionki podawane są dopiero od roku 1991 biorąc pod uwagę, że obecnie żyje w Polsce raczej dość sporo osób urodzonych przed rokiem 1975, a przed wprowadzeniem szczepienia przeciw odrze zachorowalność raczej nie wynosiła 100%?

Jakie jest prawdopodobieństwo zarażenia się odrą od nieszczepionego dziecka lub osoby dorosłej, która nie jest odporna na zachorowanie na odrę?

Czy dziecko szczepione może się zarazić odrą wyłącznie od nieszczepionego dziecka, czy także od osoby dorosłej, która nie jest odporna na zachorowanie na odrę?

Czy przy dzisiejszym poziomie wiedzy medycznej i przy dzisiejszym poziomie higieny oraz ogólnego poziomu życia Polaków, odsetek przypadków powikłań i śmierci po zachorowaniu na odrę byłby taki sam, jak w roku 1974, gdyby nigdy NIE BYŁO szczepienia przeciw odrze?

Jeśli dziecko umrze kilka dni po szczepieniu, a zgon zostanie zakwalifikowany do kategorii R95-R99 według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (rev. 10) czyli „Niedokładnie określone lub nieznane przyczyny zgonu”, to w jaki sposób wyklucza się szczepienie, jako potencjalną przyczynę tego zgonu?

Proszę wymienić wszystkie przyczyny obserwowanego od wielu lat wzrostu zachorowalności dzieci na nowotwory złośliwe. Skąd wiadomo, że jedną z tych przyczyn nie jest być może zbyt wczesna i być może nadmierna sztuczna immunizacja? Jakie badania to potwierdzają?

Jeśli dziecko szczepione zgodnie z PSO zachoruje na nowotwór złośliwy, to skąd wiadomo, że przyczyną tego nowotworu nie była nadmierna immunizacja? Czy zawsze można to z całą pewnością stwierdzić?

Dlaczego czasami świnkę można przechorować bezobjawowo, a czasami ciężko, a nawet z powikłaniami? Od czego to zależy? O czym należy pamiętać, aby zwiększyć prawdopodobieństwo lekkiego lub bezobjawowego przechorowania świnki przez nieszczepione dziecko?

Dlaczego czasem organizm sam potrafi zwalczyć wirusa WZW B, a w innym przypadku dochodzi do zachorowania i powikłań charakterystycznych dla tej choroby?

Czy witamina D3 ma korzystny wpływ na odporność organizmu na zachorowania na choroby zakaźne? 

Jaki jest średni poziom witaminy D3 (w normie, poniżej normy, powyżej normy) u Polaków, w ujęciu statystycznym, w lutym, w czerwcu, we wrześniu oraz w grudniu? Kto i w jaki sposób ustalił normę poziomu witaminy D3 w organizmie człowieka?

Czy kilka milionów Ukraińców przybyłych do Polski (czyli 3 miliony osób o nieznanej wyszczepialności) to większe, czy mniejsze zagrożenie epidemiczne, niż kilkanaście tysięcy niezaszczepionych lub nie w pełni zaszczepionych, polskich dzieci?

Czy śmierć dziecka „z nieznanych przyczyn” 3 dni po szczepieniu należy zakwalifikować jako przypadek ciężkiego niepożądanego odczynu poszczepiennego w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania? Odpowiedź proszę uzasadnić mając na uwadze, że rocznie „z nieznanych przyczyn” umiera w Polsce około 60-70 dzieci w wieku 0-2 lata.

W jaki sposób przeprowadza się badania skuteczności szczepionki przed jej wprowadzeniem do obrotu? Jak jest dobierana grupa dzieci, która otrzyma szczepionkę i grupa kontrolna? Co, zamiast szczepionki, otrzymuje grupa kontrolna? Jak długo obserwuje się wpływ szczepionki na zdrowie dzieci w takim badaniu?

W jaki sposób przeprowadza się badania potencjalnej szkodliwości szczepionki przed jej wprowadzeniem do obrotu? Jak jest dobierana grupa dzieci, która otrzyma szczepionkę i grupa kontrolna? Co, zamiast szczepionki, otrzymuje grupa kontrolna?

Co to znaczy, że szczepionka „jest bezpieczna”?

Czy badanie bezpieczeństwa szczepionki przed jej wprowadzeniem do obrotu jest w stanie wykryć potencjalny negatywny wpływ szczepionki na ogólną kondycję zdrowotną populacji w skali wieloletniej?

Proszę wskazać badania, które dowodzą, że sztuczna immunizacja w skali odpowiadającej obecnemu Programowi Szczepień Ochronnych w żaden sposób, w ujęciu statystycznym, nie wpływa niekorzystnie na kondycję zdrowotną osób szczepionych, a więc na zdrowie szczepionej populacji w perspektywie kilkudziesięciu lat stosowania takiego schematu szczepień.

W jaki sposób lekarz kwalifikujący dziecko do szczepienia powinien oszacować prawdopodobieństwo zgonu dziecka w wyniku szczepienia szczepionką Priorix i zgonu w wyniku zachorowania na odrę w przypadku rezygnacji z tego szczepienia?

Czy lekarz stwierdzający zgon dziecka ma prawny obowiązek zweryfikować, kiedy dziecko otrzymało ostatnie szczepienie, aby wykluczyć lub potwierdzić możliwość ewentualnego wystąpienia niepożądanego odczynu poszczepiennego, jeśli do zgonu doszło nie dalej jak to 4 tygodni od zabiegu szczepienia?

Czy lekarz stwierdzający zgon dziecka z przyczyn odpowiadających kategoriom R95-R99 według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych, rev. 10 czyli „Niedokładnie określone lub nieznane przyczyny zgonu”, ma prawny obowiązek zgłoszenia ciężkiego niepożądanego odczynu poszczepiennego, jeśli do zgonu doszło nie dalej jak do 4 tygodni od ostatniego zabiegu szczepienia?

Za pomocą jakich badań wyklucza się występowanie wrodzonych niedoborów odporności u noworodka przed szczepieniem BCG?

Czy lekarz stwierdzający ciężkie zachorowanie dziecka ma prawny obowiązek zweryfikować, kiedy dziecko otrzymało ostatnie szczepienie, aby wykluczyć lub potwierdzić możliwość ewentualnego wystąpienia niepożądanego odczynu poszczepiennego, jeśli do zachorowania doszło nie dalej jak do 4 tygodni od zabiegu szczepienia?

Czy lekarz stwierdzający zgon lub poważne zachorowanie dziecka ma prawny obowiązek poinformować rodziców lub opiekunów prawnych dziecka, że w przypadku jeśli do zgonu lub zachorowania doszło nie dalej jak do 4 tygodni od ostatniego zabiegu szczepienia, istnieje możliwość, że mogło dojść do wystąpienia niepożądanego odczynu poszczepiennego?

Jak częste są w naturze przypadki jednoczesnego zarażenia odrą, świnką i różyczką lub błonicą, tężcem, krztuścem i polio?

Czy droga podania wirusa (np. kropelkowa lub domięśniowa) do organizmu człowieka ma znaczenie dla sposoby reakcji obronnej przed infekcją? Jeśli droga i sposób podania czynnika chorobotwórczego nie ma żadnego znaczenia dla wytworzenia odporności, to jakie wyniki badań to potwierdzają?

Jakie badania świadczą o tym, że poziom przeciwciał jest bezpośrednim miernikiem odporności organizmu na zachorowanie?

Czy organizm człowieka jest ewolucyjnie przystosowany do obrony przed zarażeniem wirusem odry drogą kropelkową, czy domięśniową?

Czy wydatki ze środków publicznych na leczenie Polaków w ostatnich kilkudziesięciu latach rosną, czy maleją? Jeśli rosną, to z jakich przyczyn? Jeśli maleją, to z jakich przyczyn?

Jakie badania wskazują na to, że naturalne przebycie przez dziecko “chorób zakaźnych wieku dziecięcego” nie jest absolutnie konieczne do prawidłowego (lub do LEPSZEGO) ukształtowania jego układu odpornościowego?

Jaki jest obecnie roczny koszt szczepień w ramach Programu Szczepień Ochronnych?

Jaka jest różnica między poziomem przeciwciał po naturalnym przebyciu choroby zakaźnej oraz po szczepieniu przeciw tej chorobie zakaźnej np. dla odry, świnki i różyczki?

Czy wyeliminowanie określonych serotypów (tak to się fachowo nazywa?) bakterii Streptococcus pneumoniae z organizmu dziecka za pomocą szczepionki PCV10 może prowadzić do niekorzystnego zjawiska zastępowania jednych serotypów innymi?

Czy w miejsce bakterii wyrugowanych z organizmu dziecka szczepionką PCV10 wejdą inne bakterie, czy to miejsce pozostanie niezasiedlone przez żadne bakterie? Jeśli to będą inne bakterie, to czy pośród nich mogą znaleźć się także i takie, które mogą prowadzić do wystąpienia u dziecka innych schorzeń kosztem zmniejszenia ryzyka chorób pneumokokowych?

Jakie badania potwierdzają, że domięśniowe podanie do organizmu sztucznie wytworzonego czynnika chorobotwórczego wraz z adiuwantami to z punktu widzenia organizmu dokładnie taki sam proces “nauki” układu odpornościowego jak naturalna (np. kropelkowa) droga infekcji naturalnym “dzikim” wirusem np. odry?

Czy domięśniowe podanie do organizmu sztucznie wytworzonego czynnika chorobotwórczego wraz z adiuwantami odtwarza w organizmie człowieka wszystkie dokładnie te same i identyczne reakcje, jak naturalna infekcja ”dzikim” wirusem ewolucyjnie ukształtowaną drogą zarażenia (np. kropelkową dla odry lub świnki”)?

Jaki odsetek polskiego personelu medycznego w roku 2016 oraz 2017 zaszczepił się przeciw grypie?

Czy aby zadać Panu Inspektorowi powyższe pytania trzeba wykazać się wykształceniem medycznym?

Odpowiedzi na powyższe pytania uprzejmie proszę przesłać na mój adres: ……………………

Z poważaniem,
………………………………

Poziom zagrożenia epidemiologicznego ze strony nieszczepionych dzieci – pytania do Jarosława Pinkasa

Skoro dzieci nieszczepione są zagrożeniem „dla osób, które nie mogą się szczepić”, to Pana Jarosława Pinkasa warto chyba zapytać, jaki odsetek wszystkich osób „stanowiących zagrożenie”, to wyłącznie te nieszczepione dzieci.

Jako Główny Inspektor Sanitarny oraz Konsultant Krajowy w dziedzinie zdrowia publicznego, Pan Pinkas takie informacje powinien niejako „z urzędu” mieć „w małym palcu”…

Sprawdźmy więc, czy Pan Jarosław Pinkas je faktycznie ma.

***

inspektorat@gis.gov.pl
jaroslaw.pinkas@cmkp.edu.pl

Szanowny Panie Główny Inspektorze Sanitarny oraz Krajowy Konsultancie w dziedzinie zdrowia publicznego,

W związku z trwającą obecnie nagonką medialną na rodziców „uchylających się” od wykonania obowiązku szczepienia ich dzieci, niniejszym, w trybie wniosku o udostępnienie informacji publicznej na podstawie Ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wnoszę o udzielenie mi następującej informacji publicznej:

Jaki odsetek całkowitej liczby osób zamieszkujących terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na dzień 30 czerwca 2018 stanowiły dzieci podlegające obowiązkowi szczepień ochronnych, które nie otrzymały ani jednego szczepienia w ramach Programu Szczepień Ochronnych?

Jaki odsetek całkowitej liczby osób zamieszkujących terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na dzień 30 czerwca 2018 stanowiły dzieci podlegające obowiązkowi szczepień ochronnych, które w ramach PSO otrzymały wyłącznie szczepienie BCG+WZWB w pierwszych dobach życia?

Jaki odsetek całkowitej liczby osób zamieszkujących terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na dzień 30 czerwca 2018 stanowiły dzieci, które były szczepione zgodnie z PSO tylko do ukończenia dwóch lat życia i wbrew obowiązkowi szczepień ochronnych nie otrzymały dawek przypominających szczepionek przeciw odrze, śwince, różyczce, błonicy, tężcowi, krztuścowi i polio?

Jaki odsetek osób zamieszkujących terytorium RP na dzień 30 czerwca 2018 stanowiły osoby niepodlegające obowiązkowi szczepień ochronnych, które nie są odporne na zachorowanie na odrę?

Jaki odsetek osób zamieszkujących terytorium RP na dzień 30 czerwca 2018 stanowiły osoby niepodlegające obowiązkowi szczepień ochronnych, które nie są odporne na zachorowanie na świnkę?

Jaki odsetek osób zamieszkujących terytorium RP na dzień 30 czerwca 2018 stanowiły osoby niepodlegające obowiązkowi szczepień ochronnych, które nie są odporne na zachorowanie na różyczkę?

Jaki odsetek osób zamieszkujących terytorium RP na dzień 30 czerwca 2018 stanowiły osoby niepodlegające obowiązkowi szczepień ochronnych, które nie są odporne na zachorowanie na błonicę?

Jaki odsetek osób zamieszkujących terytorium RP na dzień 30 czerwca 2018 stanowiły osoby niepodlegające obowiązkowi szczepień ochronnych, które nie są odporne na zachorowanie na tężec?

Jaki odsetek osób zamieszkujących terytorium RP na dzień 30 czerwca 2018 stanowiły osoby niepodlegające obowiązkowi szczepień ochronnych, które nie są odporne na zachorowanie na krztusiec?

Jaki odsetek osób zamieszkujących terytorium RP na dzień 30 czerwca 2018 stanowiły osoby niepodlegające obowiązkowi szczepień ochronnych, które nie są odporne na zachorowanie na polio?

Jaki odsetek osób zamieszkujących terytorium RP na dzień 30 czerwca 2018 stanowiły osoby niepodlegające obowiązkowi szczepień ochronnych, które nie są odporne na zachorowanie na gruźlicę?

Jaki odsetek osób zamieszkujących terytorium RP na dzień 30 czerwca 2018 stanowiły osoby niepodlegające obowiązkowi szczepień ochronnych, które nie są odporne na zachorowanie na WZW B?

Jaki odsetek osób zamieszkujących terytorium RP na dzień 30 czerwca 2018 stanowiły osoby niepodlegające obowiązkowi szczepień ochronnych, które nie są odporne na zachorowanie na choroby wywoływane przez pneumokoki?

Przez całkowitą liczbę osób zamieszkujących terytorium RP na dzień 30 czerwca 2018 rozumiem łączną ilość wszystkich osób przebywających w Polsce dłużej, niż 3 miesiące, włączając w to również obcokrajowców (np. Ukraińców).

Ewentualnie wnoszę o wskazanie organu/urzędu, który udzieli mi odpowiedzi na powyższe.

Forma udostępnienia informacji publicznej: na mój adres ………………

Z poważaniem,
…………………………….

 

 

Szacujemy ryzyko szczepienia: wniosek do GIS, PZH i MZ

Oto gotowa do wykorzystania treść wniosku o informację publiczną.

Dlaczego warto go wysłać osobiście?

Bo wtedy otrzymasz adresowaną do Ciebie odpowiedź urzędu potwierdzającą, że nikt w Polsce nie posiada obecnie zbioru danych, na podstawie których można by było rzetelnie oszacować ryzyko zabiegu szczepienia, co w praktyce wyklucza poddanie dziecka zabiegowi medycznemu o nieustalonym ryzyku.

Dokument taki na pewno przyda się Ci w razie spotkania w sądzie w sprawie o umorzenie nałożonej na Ciebie przez sanepid grzywny, a także gdy pójdziesz z dzieckiem na badanie kwalifikacyjne. Możesz wtedy lekarza po prostu zapytać: “No i jak Pan doktor oszacuje teraz ryzyko tego zabiegu, skoro oni tego wszystkiego nie wiedzą?”.

***

kancelaria@mz.gov.pl
dyrektor@pzh.gov.pl
inspektorat@gis.gov.pl

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej na podstawie Ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez Ministra Zdrowia, Dyrektora NIZP-PZH oraz przez Głównego Inspektora Sanitarnego.

W trosce o bezpieczeństwo mojego dziecka, które podlega obowiązkowi szczepień zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych (dalej: PSO), celem pozyskania danych niezbędnych do oszacowania ryzyka związanego ze szczepieniami w ramach PSO, niniejszym wnoszę o udostępnienie mi następującej informacji publicznej:

  1. za okres 1.01.2010-31.06.2018: całkowita liczba zgonów dzieci szczepionych zgodnie z PSO, z podziałem na poszczególne przyczyny tych zgonów,
  1. za okres 1.01.2010-31.06.2018: dla każdej z przyczyn zgonów wymienionych w odpowiedzi na punkt 1: śmiertelność dzieci szczepionych spowodowana tą przyczyną (np. ilość zgonów na SIDS na każde 100tys. szczepionych dzieci),
  1. za okres 1.01.2010-31.06.2018: dla każdej z przyczyn zgonów wymienionych w odpowiedzi na punkt 1: śmiertelność dzieci nieszczepionych spowodowana tą przyczyną (np. ilość zgonów na SIDS każde 100tys. nieszczepionych dzieci),
  1. odsetek dzieci szczepionych chorujących na choroby przewlekłe, osobno dla każdej z jednostek chorobowych,
  1. odsetek dzieci nieszczepionych chorujących na każdą z chorób przewlekłych wymienionych w odpowiedzi na punkt 4,
  1. liczba dzieci podlegających obowiązkowi szczepień ochronnych w ramach PSO, które na dzień 31.12.2017 nie otrzymały ani jednego szczepienia obowiązkowego,
  1. liczba dzieci podlegających obowiązkowi szczepień ochronnych w ramach PSO, które na dzień 31.12.2017 zostały zaszczepione w ramach PSO wyłącznie tuż po urodzeniu (szczepienie BCG+WZWB lub tylko jedno z tych dwóch szczepień),
  1. kopia dokumentu zawierającego prognozowaną analizę zmian w wyszczepialności dzieci w kolejnych latach w przypadku wejścia w życie obywatelskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi,
  1. szacunkowo, z dokładnością do 100tys., liczba nieszczepionych obywateli Ukrainy przebywających obecnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  1. szacunkowo, z dokładnością do 100tys., liczba osób przebywających obecnie na terytorium RP, które nie są odporne na zachorowanie na odrę,
  1. za okres 1.01.2010-31.06.2018: całkowita liczba hospitalizacji dzieci szczepionych zgodnie z PSO, z podziałem na poszczególne przyczyny tych hospitalizacji,
  1. za okres 1.01.2010-31.06.2018: dla każdej z przyczyn hospitalizacji wymienionych w odpowiedzi na punkt 11: odsetek hospitalizacji dzieci szczepionych, spowodowanych tą przyczyną (np. ilość hospitalizacji z powodu zapalenia płuc na każde 100tys. szczepionych dzieci),
  1. za okres 1.01.2010-31.06.2018: dla każdej z przyczyn hospitalizacji wymienionych w odpowiedzi na punkt 11: odsetek hospitalizacji dzieci nieszczepionych, spowodowanych tą przyczyną (np. ilość hospitalizacji z powodu zapalenia płuc na każde 100tys. nieszczepionych dzieci).

Celem weryfikacji wiarygodności statystyk NOP publikowanych w raportach o szczepieniach ochronnych przez Państwowy Zakład Higieny:

  1. za okres 1.01.2010-31.06.2018: całkowita liczba zgonów dzieci szczepionych zgodnie z PSO, do których doszło nie dalej jak do 4 tygodni od zabiegu szczepienia, z podziałem na poszczególne przyczyny tych zgonów,
  1. za okres 1.01.2010-31.06.2018: całkowita liczba hospitalizacji dzieci szczepionych zgodnie z PSO, do których doszło nie dalej jak do 4 tygodni od zabiegu szczepienia, z podziałem na poszczególne przyczyny tych hospitalizacji.

W związku z wypowiedzią Głównego Inspektora Sanitarnego Jarosława Pinkasa w dniu 3.10.2018 w Sejmie RP, cytuję “Od roku 2011 w żadnej w Polsce szczepionce nie ma rtęci ani gliny… glinu” uprzejmie proszę o wyjaśnienie, czy należy rozumieć, że szczepionka, która ma w swoim składzie tiomersal, “nie zawiera rtęci” oraz że szczepionka, która ma w swoim składzie wodorotlenek glinu, “nie zawiera glinu”?

Ewentualnie wnoszę o wskazanie urzędu/organu, który udzieli mi odpowiedzi na powyższe.

Forma udostępnienia informacji publicznej: na mój adres email ……………

Z poważaniem,
…………………..

Czy oficjalne statystyki NOP publikowane przez PZH to bezwartościowy zbiór liczb?

Państwowy Zakład Higieny regularnie publikuje roczne raporty o szczepieniach ochronnych: http://wwwold.pzh.gov.pl/oldpage/epimeld/index_p.html#05

W raportach tych znajdują się między innymi informacje o rodzaju i liczbie niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP), które w danym roku zostały zarejestrowane. Dla przykładu dane za rok 2016 pokazują, że zarejestrowano 3 ciężkie odczyny „wg klasyfikacji NIZP-PZH”.

Zarejestrowano, co nie oznacza, że w roku 2016 doszło jedynie do trzech ciężkich odczynów, czego wydaje się nie rozumieć nawet sam rzecznik Głównego Inspektora Sanitarnego, niejaki Jan Bondar, który sprawia wrażenie, jakby nie odróżniał NOP-ów zgłoszonych od zarejestrowanych…

Czy więc w oparciu o takie statystyki NOP można wyciągać jakiekolwiek wnioski dotyczące ryzyka wynikającego z poddawania dzieci szczepieniom ochronnym?

Niestety na tak postawione pytanie odpowiedź musi być negatywna, ponieważ to, co publikuje PZH, to są wyłącznie statystyki ZAREJESTROWANYCH niepożądanych odczynów poszczepiennych, a nie WSZYSTKICH niepożądanych odczynów poszczepiennych, do których doszło w danym roku.

Jaka jest różnica między wszystkimi odczynami, a odczynami zarejestrowanymi?

Problem polega na tym, że nikt w Polsce prawdopodobnie nie ma bladego pojęcia, jaki odsetek WSZYSTKICH NOP-ów podlega zgłoszeniu i rejestracji.

Aby zdobyć dowód potwierdzający tezę:

„oficjalne statystyki NOP publikowane przez PZH są jedynie bezwartościowym zbiorem liczb”

wystarczy do Głównego Inspektora Sanitarnego przesłać taki oto wniosek o informację publiczną:

***

email: inspektorat@gis.gov.pl
temat maila: wniosek o informację publiczną

Zgodnie z treścią ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, niepożądany odczyn poszczepienny to niepożądany objaw chorobowy pozostający w związku czasowym z wykonanym szczepieniem ochronnym. 

W związku z powyższym, wnoszę o udostępnienie mi następującej informacji publicznej, dla Polski za lata 2016 i 2017:

jaki odsetek niepożądanych objawów chorobowych, do których doszło do 4 tygodni od zabiegu szczepienia, to niepożądane objawy chorobowe, które zostały zgłoszone jako niepożądane odczyny poszczepienne – bądź wnoszę o wskazanie, jaki urząd taką informację posiada.

jaki odsetek niepożądanych objawów chorobowych, do których doszło do 4 tygodni od zabiegu szczepienia, to niepożądane objawy chorobowe, które zostały zostały zgłoszone i zarejestrowane jako niepożądane odczyny poszczepienne – bądź wnoszę o wskazanie, jaki urząd taką informację posiada.

jaki odsetek zgłoszonych niepożądanych objawów chorobowych, do których doszło do 4 tygodni od zabiegu szczepienia, nie zostaje zarejestrowany jako niepożądane odczyny poszczepienne.

Jeśli Główny Inspektor Sanitarny dysponuje dokumentacją zawierającą informację, jaki odsetek niepożądanych objawów chorobowych mających miejsce do 4 tygodni od szczepienia to niepożądane objawy chorobowe zgłoszone lub zarejestrowane jako niepożądane odczyny poszczepienne, to wnoszę o udostępnienie mi także kopii takiego dokumentu. 

Forma udostępnienia informacji publicznej: na adres zwrotny tej wiadomości mailowej.

Z poważaniem,
…………………………

***

W odpowiedzi otrzymamy od GIS takie oto pismo, w którym GIS poświadcza, że nie wie, jaki odsetek NOP-ów podlega zgłoszeniu i rejestracji. A to oznacza, że NIE WIADOMO jakie jest rzeczywiste ryzyko związane z poddawaniem dzieci szczepieniom ochronnym.

 

Dla przykładu, z raportu PZH o szczepieniach ochronnych w roku 2016 wynika, że nie zarejestrowano wówczas ani jednego zgonu dziecka do 4 tygodni od szczepienia.

No i o czym to świadczy?

Zupełnie o niczym, bo nikt w Polsce nie wie, ile takich zgonów miało miejsce w roku 2016 i jakie były przyczyny tych zgonów oraz jak często z podobnych przyczyn umierały w Polsce dzieci nieszczepione.

Jakie więc jest ryzyko zgonu dziecka w Polsce do 4 tygodni od szczepienia?

Otóż NIE WIADOMO, jakie to ryzyko jest – bo nie ma danych, na podstawie których można by było to ryzyko oszacować.

Pytania o wyszczepialność Ukraińców, czyli GIS znowu nic nie wie… :)

„Dokonywanie analiz i ocen epidemiologicznych” – to jedno z ustawowych zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej. No to sprawdźmy, jak Państwowa Inspekcja Sanitarna „dokonuje analiz i ocen” na przykładzie napływu do Polski obcokrajowców (np. 3 milionów Ukraińców w ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy).

***

Główny Inspektorat Sanitarny
Wniosek o udostępnienie informacji publicznej (na podstawie Ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, Dz.U. z 2016 r. poz. 1764, z 2017 r. poz. 933.).
W związku z art. 5 pkt. 1) Ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, który stanowi, że do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegania i zwalczania chorób zakaźnych należy „dokonywanie analiz i ocen epidemiologicznych”, niniejszym wnoszę o udostępnienie następującej informacji publicznej:
1. kopie wszystkich dokumentów wytworzonych przez GIS od dnia 1. stycznia 2015 roku w ramach „dokonywania analiz i ocen epidemiologicznych”, zawierających informację o liczbie dzieci obywatelstwa innego niż polskie (np. obywatelstwa ukraińskiego), uczęszczających do polskich szkół i przedszkoli, które są:
– nieszczepione przeciw odrze
– nieszczepione przeciw śwince
– nieszczepione przeciw różyczce
– nieszczepione przeciw krztuścowi
– nieszczepione przeciw WZW B
– nieszczepione przeciw gruźlicy
– nieszczepione przeciw błonicy
– nieszczepione przeciw polio
– nieszczepione przeciw Hib
– nieszczepione przeciw pneumokokom
– nieszczepione przeciw tężcowi.
2. w jaki sposób Państwowa Inspekcja Sanitarna monitoruje stan wyszczepialności obcokrajowców zamieszkałych na terytorium RP dłużej niż 3 miesiące?
3. czy liczba osób uchylających się od szczepień ochronnych raportowana przez Państwową Inspekcję Sanitarną do NIZP-PZH na druku MZ-54 uwzględnia (w pełni lub częściowo? jeśli częściowo, to w jakiej części?) osoby obywatelstwa innego, niż polskie, czy dotyczy wyłącznie obywateli RP zamieszkałych na terytorium RP przez okres dłuższy niż 3 miesiące?

 

***

Joanna Kalinowska-Morka <j.kalinowska@gis.gov.pl> 7 sierpnia 2018 10:02
Do: „[…]@gmail.com” <[…]@gmail.com>
 
Szanowny Panie,
 
odpowiadając na email przesłany do Głównego Inspektoratu Sanitarnego w dniu 30 lipca 2018 r. uprzejmie informuję, że Główny Inspektorat Sanitarny nie jest w posiadaniu żądanych w pkt 1 wniosku informacji.
 
Realizowany przez Państwową Inspekcję Sanitarną system nadzoru epidemiologicznego, w ramach którego jest dokonywana ocena stanu zaszczepienia populacji, nie wyróżnia kraju pochodzenia osób prawnie zobowiązanych do poddania się szczepieniom ochronnym –  w tym nie wyróżnia, jako odrębnej kategorii osób zobowiązanych do poddania się szczepieniom w wymaganym prawem zakresie, dzieci i osób dorosłych posiadających obywatelstwa innych państw przebywających w Polsce na pobyt czasowy powyżej 3 miesięcy lub pobyt stały.
 
Jednocześnie informuję, że informacja żądana w pkt 2 wniosku nie jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów o dostępie do informacji publicznej.
Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść posiadanych: dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju posiadanych dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej i dotyczących sfery jego działalności.
W związku z powyższym brak jest podstaw prawnych do udzielenia odpowiedzi na zadane we wniosku pytanie, skoro nie stanowi one informacji publicznej.
 
Główny Inspektorat Sanitarny nie posiada też informacji żądanej w pkt 3 wniosku – dotyczących jaki jest odsetek osób z obywatelstwem innym niż polskie uchylających się od wykonania obowiązku szczepień ochronnych jest raportowany do NIZP-PZH.

z poważaniem

Joanna Kalinowska – Morka
Dyrektor Biura Głównego Inspektora/ Director of The Office of Chief Inspector
Biuro Głównego Inspektora / The Office of Chief Inspector
Główny Inspektorat Sanitarny / Chief Sanitary Inspectorate
ul. Targowa 65, 03-729 Warszawa / 65 Targowa St, 03-729 Warsaw POLAND
e-mail: j.kalinowska@gis.gov.pl | tel.: +48 22 536 13 46 | fax: +48 22 635 61 94

Sanepid ignoruje… treść komunikatu GIS w sprawie PSO

To jest ciąg dalszy historii korespondencji rodziców z sanepidem opublikowanej niedawno TUTAJ.

Do analizy tego przypadku będziemy potrzebować następujących fragmentów…

  • Ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji:

„Art. 1a. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
[…]
20) zobowiązanym – rozumie się przez to osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo osobę fizyczną, która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym, a w postępowaniu zabezpieczającym – również osobę lub jednostkę, której zobowiązanie nie jest wymagalne albo jej obowiązek nie został ustalony lub określony, ale zachodzi obawa, że brak zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić skuteczne przeprowadzenie egzekucji, a odrębne przepisy na to zezwalają”

oraz

  • Kalendarza szczepień, czyli „KOMUNIKATU GŁÓWNEGO INSPEKTORA SANITARNEGO z dnia 31 października 2017r. w sprawie Programu Szczepień Ochronnych”:

„IV. OGÓLNE ZASADY PRZEPROWADZANIA I ORGANIZACJI SZCZEPIEŃ

SZCZEPIENIA WYRÓWNAWCZE
1. W przypadku dzieci i młodzieży, u których z różnych przyczyn (np. długotrwałe odroczenie terminu szczepienia, niedopełnienie obowiązku szczepień, przesłanki epidemiologiczne lub organizacyjne w zakresie szczepień) nie przeprowadzono obowiązkowych szczepień ochronnych w terminach wskazanych w komunikacie Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie Programu Szczepień Ochronnych, należy jak najszybciej przeprowadzić szczepienia wyrównawcze, aby zminimalizować ryzyko zachorowania u nieszczepionej osoby.

2. Szczepienie wyrównawcze przeciw zakażeniom i chorobom zakaźnym objętym obowiązkiem szczepień ochronnych, są obowiązkowe do ukończenia wieku wskazanego w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2016 poz. 849 z późn. zm.). Po ukończeniu wieku dla którego dane szczepienie jest obowiązkowe, szczepienie to nie jest już wymagane prawem i staje się szczepieniem jedynie zalecanym (osoba szczepiona ponosi koszt zakupu szczepionki). W przypadku szczepionek, które wymagają wielodawkowego schematu szczepienia podstawowego szczepienie rozpoczęte przed ukończeniem wieku, dla którego jest ono obowiązkowe, jest kontynuowane bezpłatnie dla osoby szczepionej, aż do zakończenia cyklu szczepienia podstawowego z użyciem szczepionek zakupionych ze środków publicznych – tych samych, którymi rozpoczęto szczepienie.”

Pierwszy odcinek tego serialu zakończył się tak:

***

W związku z nieudzieleniem mi pismem sygn .[…] z dnia […] odpowiedzi na moje pytania zawarte w piśmie z dnia […] niniejszym ponownie wzywam PPIS w […] do wskazania daty, wraz z którą w ocenie PPIS w […] upłynął termin wykonania szczepień ochronnych mojego dziecka.
Wnoszę również ponownie o wskazanie podstawy prawnej, która stanowi, w jaki sposób PPIS ustala datę dopełnienia obowiązku wykonania szczepień ochronnych, po przekroczeniu której wobec osoby zobowiązanej uprawniony organ może podjąć działania przewidziane prawem w sytuacji, gdy osoba zobowiązana nie dopełniła obowiązku szczepień, a bezwzględny termin dopełnienia tego obowiązku upłynął.
Jednocześnie wnoszę o udzielenie wyjaśnień, czy prawdą jest, iż szczepienie wyrównawcze przeciw zakażeniom i chorobom zakaźnym objętym obowiązkiem szczepień ochronnych, są obowiązkowe do ukończenia wieku wskazanego w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2016 poz. 849 z późn. zm.)?
Wnoszę o wskazanie daty, w której należy przeprowadzić szczepienie wyrównawcze, jeśli kalendarz szczepień GIS nakazuje je przeprowadzić „jak najszybciej”.
Wnoszę o wskazanie podstawy prawnej, która stanowi, w jaki sposób PPIS określa datę dzienną dla terminu opisanego przez GIS jako „jak najszybciej”.
Z poważaniem,
[…]

I oto nadeszła odpowiedź sanepidu:

Czyli sanepid grzecznie potwierdza, że „nie może podać konkretnego dnia szczepienia”, co jednocześnie niestety 🙂 wyklucza ewentualne wszczęcie wobec rodziców dziecka postępowania egzekucyjnego, ponieważ aby prowadzić postępowanie związane z „niewykonaniem w terminie obowiązku o charakterze niepieniężnym” należy wskazać termin, w którym ten obowiązek winien być wykonany. Jeśli termin upłynął, to wobec zobowiązanego można wszczynać postępowanie. Jeśli nie wiadomo, kiedy ten termin upłynął, bo nie można podać „konkretnego dnia” (czyli nie można wyznaczyć terminu), to nie można niczego wszczynać.

Nie ma terminu = nie ma postępowania. 🙂

I teraz absolutny „gwóźdź programu” czyli sanepid ignorujący swój własny komunikat GIS w sprawie PSO:

A więc pomimo że w rozporządzeniu w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych nie została podana data pierwszego szczepienia dziecka przeciw gruźlicy i WZW B, to sanepid odwołuje się do kalendarza szczepień, który ZALECA aby te szczepienia wykonać w pierwszej dobie życia dziecka. Ale jeśli rodzice odwołują się do kalendarza szczepień, wskazując, że ich dziecko obecnie znajduje się przecież na etapie „szczepień wyrównawczych”, a więc nie można już od nich wymagać, aby dziecko zostało zaszczepione przeciw gruźlicy i WZW B w pierwszej dobie, to nagle okazuje się, że „szczepienia wyrównawcze” to termin zupełnie nieistotny, bo przecież w rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych „nie stosuje się terminologii szczepień wyrównawczych”.

Acha… 🙂

LOGIKA SANEPIDU wygląda więc następująco:

Jeśli to sanepidowi odpowiada, to ważniejszy od rozporządzenia MZ jest komunikat GIS, ale jeśli to sanepidowi nie odpowiada, to od komunikatu GIS ważniejsze jest rozporządzenie MZ.

Czy taki urząd można traktować poważnie?… 🙂

GIS odpowiada na pytanie o wpływ kalendarza szczepień na zdrowie dzieci

Proste pytanie. Jeszcze prostsza odpowiedź GIS.

***

Na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 z późn. zm.), zwracam się z prośbą o udostępnienie informacji w zakresie:

kopie dokumentów (na przykład wyniki badań naukowych), które potwierdzają, że ilość szczepień wynikająca z obecnie obowiązującego kalendarza szczepień nie wpływa niekorzystnie na ogólną kondycję zdrowotną dzieci poddawanych szczepieniom ochronnym lub wskazanie organu/urzędu, w którego kompetencjach leży udostępnienie takiej informacji.

***

***

Szanowny Panie,

odpowiadając na Pana wniosek o udostępnienie informacji publicznej w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, z późn. zm.) uprzejmie informuję,  że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy o d.d.i.p. do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są te organy władzy publicznej, które są w posiadaniu takich informacji. Udostępnieniu na wniosek nie podlega zatem informacja nie będąca informacją publiczną w rozumieniu przepisów ustawy o d.d.i.p. lub informacja publiczna nie będąca w posiadaniu organu. Uwzględniając powyższe, w związku z żądaniem zawartym w niniejszym wniosku   o udostępnienie informacji publicznej, działając na podstawie art. 13 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy o.d.d.i.p. uprzejmie informuję, że żądana we wniosku informacja publiczna dotycząca nie może zostać udostępniona w drodze odpowiedzi na wniosek o jej udostępnienie, gdyż nie znajduje się ona w posiadaniu Głównego Inspektoratu Sanitarnego.

z poważaniem

Joanna Kalinowska – Morka
Dyrektor Biura Głównego Inspektora/ Director of The Office of Chief Inspector
Biuro Głównego Inspektora / The Office of Chief Inspector
Główny Inspektorat Sanitarny / Chief Sanitary Inspectorate
ul. Targowa 65, 03-729 Warszawa / 65 Targowa St, 03-729 Warsaw POLAND
e-mail: j.kalinowska@gis.gov.pl | tel.: +48 22 536 13 46 | fax: +48 22 635 61 94

GIS nie wie, ilu cudzoziemców w Polsce to osoby nieszczepione!

Kolejny odcinek z serii „czego nie wie GIS, choć wiedzieć powinien”.

Wydawać by się mogło, że Główny Inspektor Sanitarny musi wiedzieć ilu cudzoziemców przekraczających rocznie granice Polski to statystycznie osoby nieszczepione.

A tu taka niespodzianka… GIS nie wie… 🙂

***

Wg danych GUS, w III kwartale 2017 r. szacunkowa liczba przekroczeń granicy Polski wyniosła 82,6 mln, z czego 47,9 mln – 58 proc. dotyczyło cudzoziemców. Oznacza to, że rocznie granicę Polski przekracza około 160-200 milionów cudzoziemców.

 
W związku z powyższym wnoszę o udostępnienie mi przez Głównego Inspektora Sanitarnego następującej informacji publicznej:
 
jaki odsetek cudzoziemców przekraczających co roku granicę Polski to osoby nieszczepione przeciw błonicy?
 
jaki odsetek cudzoziemców przekraczających co roku granicę Polski to osoby nieszczepione przeciw krztuścowi?
 
jaki odsetek cudzoziemców przekraczających co roku granicę Polski to osoby nieszczepione  przeciw gruźlicy?
 
jaki odsetek cudzoziemców przekraczających co roku granicę Polski to osoby nieszczepione  przeciw odrze?
 
jaki odsetek cudzoziemców przekraczających co roku granicę Polski to osoby nieszczepione  przeciw śwince?
 
jaki odsetek cudzoziemców przekraczających co roku granicę Polski to osoby nieszczepione  przeciw różyczce?
 
jaki odsetek cudzoziemców przekraczających co roku granicę Polski to osoby nieszczepione  przeciw wzw b?
 
jaki odsetek cudzoziemców przekraczających co roku granicę Polski to osoby nieszczepione przeciw polio?
 
Jeśli Główny Inspektor Sanitarny nie jest w posiadaniu w/w informacji, to wnoszę o wskazanie organu/urzędu, który takimi danymi dysponuje.

 

***

Joanna Kalinowska-Morka <j.kalinowska@gis.gov.pl> 8 czerwca 2018 13:10
Do: <[…]@gmail.com>
GIS-BI-OI-0631-0407/AZ/18

SK 25005/2018

Szanowny Pan […]

odpowiadając na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, z późn. zm.) informuję że, udostępnianie przez organy administracji informacji o sprawach publicznych, regulowane przepisami ww. ustawy (dalej zwanej „ustawa o d.d.i.p”), stanowi w całości realizację służącego obywatelom, określonego w art. 61 Konstytucji RP, prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej i osób pełniących funkcje publiczne. Przepisy te regulują m.in. czym jest informacja publiczna, zasady i tryb udostępnienia informacji publicznej, w tym udostępnienia informacji publicznej na wniosek.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy o d.d.i.p. do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są te organy władzy publicznej, które są w posiadaniu takich informacji. Udostępnieniu na wniosek nie podlega zatem informacja nie będąca informacją publiczną w rozumieniu przepisów ustawy o d.d.i.p. lub informacja publiczna nie będąca w posiadaniu organu.

W trybie przepisów ustawy o d.d.i.p. Główny Inspektor Sanitarny m.in. nie sporządza na wniosek o udostępnienie informacji publicznej opinii prawnych, medycznych lub innych eksperckich, nie udostępnia i nie interpretuje treści przepisów, nie udziela wyjaśnień i nie toczy polemiki, a także nie udziela informacji dotyczących zadań i kompetencji innych organów administracji publicznej, gdyż nie mieści się to w pojęciu udostępniania informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o d.d.i.p., a jedynie udostępnia informacje i dokumenty będące w jego posiadaniu, przez niego wytworzone, przez niego przetwarzane lub mu przekazane, jeśli zawierają żądaną we wniosku informację.

Przedmiotowy zakres dostępu do informacji publicznych, jak to wynika z samego tytułu ustawy i definicji zawartej w art. 1 ust. 1, odnosi się przede wszystkim do informacji
o sprawach publicznych, zatem poza zakresem tej regulacji prawnej są informacje innego rodzaju.

W związku z tym, jeżeli sprawa nie ma charakteru informacji publicznej, nie może być rozstrzygana w oparciu o przepisy ww. ustawy, gdyż nie stanowi informacji publicznej.

Uwzględniając powyższe, w związku z żądaniem zawartym w niniejszym wniosku o udostępnienie informacji publicznej, działając na podstawie art. 13 ust. 1 i art. 14 ust.
1 ustawy o.d.d.i.p. uprzejmie informuję, że informacja

nie może zostać udostępniona w drodze odpowiedzi na wniosek o jej udostępnienie, gdyż nie znajduje się ona w posiadaniu Głównego Inspektoratu Sanitarnego.

Z poważaniem.

Joanna Kalinowska – Morka
Dyrektor Biura Głównego Inspektora/ Director of The Office of Chief Inspector
Biuro Głównego Inspektora / The Office of Chief Inspector
Główny Inspektorat Sanitarny / Chief Sanitary Inspectorate
ul. Targowa 65, 03-729 Warszawa / 65 Targowa St, 03-729 Warsaw POLAND
e-mail: j.kalinowska@gis.gov.pl | tel.: +48 22 536 13 46 | fax: +48 22 635 61 94

A GIS znowu nie wie… :)

Po raz kolejny Główny Inspektor Sanitarny musi pokornie przyznać, że nie posiada elementarnych informacji, które posiadać powinien, jeśli ponoć dba o nasze bezpieczeństwo epidemiologiczno-sanitarne.

Co ciekawe, GIS nie chciał w ogóle odpowiadać na część niewygodnych pytań pod pretekstem, że to nie są pytania o informację publiczną. A przecież nawet jeśli to nie były pytania o informację publiczną, to urząd zainteresowany udzieleniem odpowiedzi na pytania obywateli zaniepokojonych potencjalnymi zagrożeniami epidemiologicznymi, mógłby na nie odpowiedzieć.

Mógł, ale nie chciał…

No bo i po co odpowiadać na niewygodne pytania, jeśli nie ma takiego obowiązku, prawda? 🙂

Są dwie możliwości:

  1. GIS nie zna odpowiedzi na zadane pytania.
    lub
  2. GIS zna odpowiedzi, ale nie chce odpowiedzieć, bo nie musi.

W sumie to chyba nie wiadomo, która opcja gorzej świadczy o Głównym Inspektorze Sanitarnym… 🙂

Przypomnijmy, jak kończył się wniosek o informację publiczną:

„W związku z trwającą nagonką medialną na rodziców, którzy w trosce o swoje dziecko nie chcą ryzykować, że podanie mu serii kilkudziesięciu szczepionek przewidzianych Programem Szczepień Ochronnych doprowadzi do śmierci tego dziecka lub do trwałego uszkodzenia jego zdrowia, uprzejmie proszę o udzielenie mi odpowiedzi na wszystkie powyższe pytania, co pozwoli mi ocenić, czy słusznie należy się obawiać “epidemii odry” z powodu niezaszczepienia kilkunastu tysięcy dzieci szczepionką MMR.”